|
έκπτωτοι από τον παράδεισο πέσαμε από τον ουρανό δεν θυμόμαστε πια ήταν η στιγμή που αμφισβητήσαμε τον Θεό όπου και να πάμε να κρυφτούμε ο κάθε τόπος μας θυμίζει τον κόσμο μας ζούμε σαν σκιές δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να μας εμπνεύση
και είμαστε τώρα πια μόνοι αντιμέτωποι με το σκοτάδι εωσφόροι έκπτωτοι άγγελοι ότι και αν προσπαθήσουμε τίποτα δεν αλλάζει μάταια περιφερόμαστε καταλήγοντας στο πριν σαν να διαγράφουμε κύκλους όπου και αν πάμε τίποτα δεν αλλάζει πάντα επιστρέφουμε αταίριαστοι κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση χωρίς κανείς να μπορεί να μας καθοδηγήσει και είναι πια το όλοι μαζί η νέα μοναξιά.
|