|
Βρέχει λοιπόν είναι αλήθεια με κλειστά τα παράθυρα δεν είχα ακούσει την βροχή με κλειστά τα μάτια δεν είχα δει τις αστραπές το επίπεδο φως του σπιτιού όσο και αν το χρωμάτισα όσο και να το σκηνοθέτησα δεν μπορεί να συγκριθεί με την υπερκόσμια ηδονή
που μου δίνει η ηλεκτρική εκκένωση του φέγγους του εύρους της δύναμης της ενέργειας της αστραπής στο σκοτάδι της νύχτας με τον αέρα την βροχή τον ήχο της θάλασσας που λυσσομανά αν δεν ήταν στην ασφάλεια του σπιτιού τόσο έντονο το στοιχείο της αυτοσυντήρησης θα ήθελα να είμαι στο μέσο όλων των φαινομένων στο μέσο του πελάγους με θεόρατα κύματα να με πνίγουν στο μέσο των σύννεφων ψηλά να με διαπερνά το ρεύμα να με καίει στο μέσο του κυκλώνα να με μαστιγώνει ο αέρας να με αποδομή στροβιλιζόμενος στα θεμελιώδη στοιχεία της ύπαρξης η ζωή είναι θάνατος και ο θάνατος είναι και αυτός επ΄ ίσης ζωή.
|