|
Η Μεγαλούπολη του τότε, η επαρχία του τώρα μετά απο δύο δεκαετίες με τις αναμνήσεις μου ως παιδί της νύχτας στην μεγαλούπολη ξέρω τώρα ό,τι είναι η πόλη η επαρχιακή το ίδιο
Νοσταλγία για μια παιδική ανάμνηση, θλίψη για το συναίσθημα που έχω τώρα Άλλη μια εν δυνάμει ερωμένη θεασάμενη με άλλον υποψήφιο μνηστήρα και ο συνδυασμός των πεπραγμένων και των μελλούντων με συμπέρασμα το τίποτα Μόνο ωραίες σκέψεις, γιατί δεν είναι αρκετές γιατί να μην " μυρηκάζουμε" σκέψεις αντί να μας πληγώνουν Ώ ξείν’, Αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα μέχρι να σαπίσουμε και να γίνουμε ένα με το χώμα
|