Ομάδες πουλιών
- σκοτεινά σημάδια στο μπλε
βουτάνε στον απογευματινό ουρανό
Ευωδιές από τους κήπους-
ανιχνεύω την διαδρομή τους στον αέρα
συνοδεύουν τις σκιές των αλμυρών δέντρων
- δαγκώνω τα τραγανά κλαδάκια
Όσο και αν κατέβαινα
τα σκαλάκια δεν συνάντησα ποτέ κανέναν
- ήταν τέλος της σαιζόν
ούτε άκουγα φωνή ανθρώπου
Είναι το θεατρικό μου σκηνικό
-παλιά σπίτια κλειστά με ξύλινα μπαλκόνια
το μέρος που πάω να συναντήσω τον ήλιο
- η αίσθηση της ενέργειας στο δέρμα
στην ακρογιαλιά με τα στρογγυλά βότσαλα
τον ελεύθερο με σύννεφα να ακουμπούν ορίζοντα
- αντιμέτωπος με το πεπρωμένο
την θάλασσα