23/06/08 00:50 | Print |

Ανατέλλων φεγγάρη, στην ησυχία της νύχτας
απένατνι μου το στολισμένο βουνό
το σύνορο του πριν και του τώρα

Δρόμους  που ανοίξαμε  χωρίς να
καταφέρουμε ποτέ να βρεθούμε

Μια μνήμη που γεννά αναμνήσεις, που
φέρνουν και άλλες με την σειρά τους

μέχρι που φτάνω όλο πιο πίσω χρόνια και
χρόνια, να τα θυμάμαι αντιστρόφως όλα

Τι θα άλλαζα αν μπορούσα να γυρίσω πίσω
Όλα, θα τα άλλαζα όλα